geluk

Het eind van het jaar nadert, een mooi moment om terug te kijken naar het afgelopen jaar.
Een jaar geleden schreef ik in de blog ‘Hoofd en hart’ dat ik de komende tijd bewust wat meer ruimte voor mezelf zou maken om nieuwe stappen te kunnen maken in mijn eigen ontwikkeling. Dat jaar is nu alweer bijna voorbij en wat heeft het opgeleverd? Er is meer rust bij mij gekomen, meer echte aandacht voor mezelf en voor de mensen dicht om mij heen. Mijn energie neemt steeds verder toe. Er ontstonden nieuwe plannen, waarvan sommige uitgevoerd en sommige niet. In de loop van het jaar werd ik mij ervan bewust dat ik één ding niet meer wil: vechten tegen weerstand, de strijd aangaan vanuit negativiteit en angst. Dit levert alleen maar negatieve energie op en dat voelt niet fijn! 

Dankbaar ben ik voor dit jaar van relatieve rust, waarin ik nog meer heb ontdekt over wat ik belangrijk vind in het leven. Eerder noemde ik het een zoektocht, een zoektocht die een aantal jaar geleden begon naar wie ben ik nou eigenlijk, wat wil ik nog meer, wat kan ik nog meer en welke kwaliteiten van mezelf kan ik daar bij inzetten en wat wil ik vooral niet meer? Sinds kort noem ik het een ‘ontdekkingsreis’. Dat woord vind ik beter passen, het geeft mij het gevoel dat het niet klaar hoeft te zijn. Er zijn steeds weer nieuwe dingen te ontdekken, hoe oud je ook bent!

Vorig jaar in december heb ik een periode van drie weken bijgehouden waar ik dankbaar voor was: elke dag schreef ik 3 nieuwe dingen en 1 persoon op waar ik die dag dankbaar voor was. Dit was echt heel fijn om te doen en het was leuk om te ervaren dat dankbaarheid echt zit in hele kleine dingen. Je hebt niet veel nodig om blij en gelukkig te zijn. Dat kun je wel weten op ‘hoofd-niveau’, maar door het echt eens op te schrijven komt het ook binnen op ‘hart-niveau’. Ik kan het iedereen aanraden om dat eens een paar weken te doen!

Een prachtig voorbeeld van een persoon om dankbaar voor te zijn is de moeder van mijn schoonzus, tevens schoonmoeder van mijn broer en oma van mijn neefjes. Helaas hebben we deze week afscheid van haar moeten nemen, omdat ze twee jaar geleden ziek werd en haar lichaam het vorige week opgaf. Zij was iemand die enorm kon genieten en oog had voor de kleine dingen van het leven. Ze genoot met en van haar gezin en familie, wandelingen op het strand, een mooie regenboog en nog veel meer. Zij was iemand die er gewoon was voor de mensen die belangrijk voor haar waren. En ze heeft zichtbaar van het leven genoten, tot op de laatste dag. Tijdens de ceremonie was de waarde die zij hierdoor heeft gehad voor haar omgeving zo ontzettend voelbaar! De dankbaarheid straalde er van af. De dankbaarheid van haar dochters naar hun moeder toe, dankbaarheid van haar kleinkinderen, van haar broers en zussen, wat waren ze trots op haar! Tevens was er enorme ontroering  omdat juist deze persoon er nu niet meer is. Iemand die zo van waarde was voor haar omgeving en een voorbeeld van hoe je in deze tijd nog steeds in het leven kunt staan door te genieten van kleine dingen, door te zijn wie je bent en iedereen in z’n waarde te laten. Het heeft iedereen die aanwezig was geraakt!

Voor het komende jaar ga ik mezelf nieuwe doelen stellen. Dit jaar was fijn voor rust, ruimte, nieuwe inzichten en nieuwe energie. Het komende jaar wil ik dit gaan inzetten om nog meer van waarde te kunnen zijn voor de mensen dicht om mij heen én voor de kinderen, ouders en leerkrachten die ik begeleid. Op een manier die bij mij past, want dan ben ik op mijn best. Hoe? Door meer te doen van de dingen waarvan ik weet dat het positieve energie geeft en door dat nog meer te gaan integreren in alles wat ik doe. En dankbaar te zijn dat ik dit mag en kan doen!