gI_95660_slow-down-watch-for-children

Voor mij heeft Douwe Bob al gewonnen morgenavond! Heb je al eens goed naar zijn tekst geluisterd? Hieronder kun je ‘m lezen; ik ben wel even zo vrij geweest om brother door mother te vervangen, maar dit had net zo goed father of sister, of daughter of … (vul maar in) kunnen zijn. Let op: neem de tijd om ‘m helemaal te lezen, daarna kom ik nog even bij je terug!

I’m going nowhere and I’m going fast
I should find a place to go and rest
I should find a place to lay my head tonight

Every morning there’s another start
Every morning hits so hard
Guess I’m running scared
Guess I’m running on empty

Mister, can you help me
Cause it seems I’ve been lead astray
I keep searching for an answer
For a way
Won’t you help me

You gotta
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on

Do you think I’ll ever learn
I used to be without concern
Now all I ever do don’t seem to free me

Mister, can you help me
Cause it seems I’ve been lead astray
I keep searching for an answer
Today
Won’t you help me

You gotta
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on

Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on
Slow down, mother
Slow down, mother
Slow down if you can’t go on

Zou het zo simpel zijn? Zouden we hiermee een oplossing hebben voor de drukte en de problemen die we in ons dagelijks leven ervaren? Heb je echt wel de hele tekst gelezen? Vooral ook de vele herhalingen van “slow down, mother” (of wat je dan ook maar voor jezelf zou willen invullen). Dat is speciaal voor mensen, zoals ik, die het meerdere keren moeten horen  en zien om het te snappen. Maar ik kan je vertellen: je gaat het pas snappen als je het een of twee, of eigenlijk tientallen keren hebt ervaren!

De maatschappij dat zijn wij! Ik geloof dat als wij met z’n allen durven om af en toe te vertragen, keuzes te maken, niet bang zijn om fouten te maken, wel durven kijken wat je zelf hebt gedaan waardoor het fout is gegaan en steeds te checken bij onszelf of we datgene wat we doen eigenlijk wel is wat we willen en bij ons past, dat we dan veel meer verbinding ervaren met onszelf en met de mensen om ons heen. En volgens mij is dat precies wat onze kinderen van ons vragen, zeker de kwetsbare en gevoelige kinderen. Ik geloof dat de kinderen van nu onze spiegels zijn. Zij spiegelen ons met hun gedrag, zij laten ons onze eigen onrust zien, ons tekort aan echte aandacht voor onszelf en voor elkaar, ons tijdgebrek om echt te luisteren naar elkaar. Ik denk dat als wij als volwassenen met z’n allen zorgen voor meer rust, aandacht en echte verbinding met onszelf en de mensen om ons heen, onze (kwetsbare, gevoelige) kinderen krachtige kinderen kunnen worden die de maatschappij van de toekomst vorm zullen moeten gaan geven. Wie doet er mee?